انگاری
قاعده عشق فراموش
و دوست داشتن
پامال بارانی ست
که به آرزوی خراش روح می بارد
یا به شک
تردید ساز می کند
بر حق خویش .
...
بوی تو را
کوچه کناری
به خود گرفته بود .
هنوز همان قدر ساده و صادقانه
دروغ را مشق می کنی .
نرفته ام
که نشانی پدیدار نگردد
باران آورده ام
خود را
و اشکهایم
که از هجوم پر هیاهوی باران
کم نمی کند .
عضويتلغو عضويتPowered by WebGozar
